Olifant knuffel is kwijt…

Mijn dochter is thuisgekomen van haar logeeropvang. Tijdens het uitpakken van haar tas kom ik tot de conclusie dat olifantje niet mee naar huis is gekomen. Ojee hoe moet dat nou vanavond? Bellen heeft geen zin, want de logeeropvang is inmiddels dicht. Wel stuur ik meteen een berichtje, of olifantje gevonden is en of ik hem morgenochtend kan komen ophalen. Tijdens het naar bed gaan, vraagt mijn dochter om olifantje, haar steun en toeverlaat.”Olifantje is nog logeren!”zeg ik opgewekt, “maar we gaan hem morgen ophalen”! Ik bied een andere zachte knuffel aan, maar die wil ze niet. Als olifantje niet gevonden wordt wat dan? Ah, ze is al 13 jaar, denk ik bij mezelf, ze kan vast zonder. Maar die inschatting bleek niet juist….

Waar ben je olifantje?

De volgende dag krijg ik in de middag een berichtje van de logeeropvang. Olifantje is niet gevonden? Wat vreemd, olifantje is wel meegegaan naar het logeren en hij heeft ook de 1e nacht daar bij haar in bed gelegen. Ze beloven me dat ze opnieuw contact met me opnemen zodra olifantje boven water komt. Als mijn dochter thuis komt uit school vraag ik haar waar olifantje is gebleven. Mijn dochter haalt haar schouders op. Ze weet het niet of kan het niet vertellen, aangezien ze moeite heeft met het verbaal uiting geven aan haar gedachten door haar Downsyndroom. Dan maar zonder olifant, ze is tenslotte ook al 13. een grote meid! Maar dat had ik even verkeerd ingeschat…

Olifantje wordt gemist

De weken verstrijken en olifantje wordt niet gevonden bij de logeeropvang. Overal is gezocht, van speeltuin tot wascentrale, maar geen olifantje. Dochterlief slaapt weer slechter en geen enkel ander knuffeltje kan haar troosten in bed. Ze vraagt op moeilijke momenten naar haar olifant. Olifantje is niet meer te koop, daar had ik meteen de eerste week al naar geken. Wat nu?

Als de zomervakantie voorbij is speur ik kringloopwinkels en knuffelkwijt websites af. Het is me wel duidelijk geworden dat mijn dochter haar eigen olifantje wil, maar misschien accepteert ze een vervanger in de vorm van een zelfde olifant. Maar helaas, aangezien ik het merk ook niet zeker weet is zoeken lastig.

Geboortecadeau

De daarop volgende maanden ondergaat mijn dochter 2 operaties. Tijdens het ontwaken uit de narcose moest ze het zonder haar geliefde olifantje doen. Het breekt mijn moederhart als ik weer terug denk aan dat moment…ze mist hem echt. Olifantje is al zo lang bij ons.

Mijn oudste zoon heeft hem ruim 17 jaar geleden gekregen, (2001) van een goede vriendin voor zijn geboorte. Bij de geboorte van mijn 2e dochtertje, heeft mijn zoon, toen 4 jaar, dit olifantje en zijn twee geliefde knuffelkoetjes aan haar gegeven. Super lief! Naar de knuffel koetjes keek ze niet om, maar het olifantje met muziek (als je aan zijn slurf trekt speelt een muziekdoosje) lag bij haar in bedje, Voor het slapen gaan trokken we aan de slurf en dan speelde er een mooie muziekje van Brahms lullaby.

Toen ze wat ouder werd zagen we dat olifantje haar steun en toeverlaat werd, haar troost tijdens ziekte, tijdens ziekenhuisopnames, en tijdens spannende situaties zoals logeren in een logeerhuis.

Geen reserve

We hadden geen reserve. Daar hebben we eigenlijk ook nooit zo over nagedacht, aangzien de knuffel alleen in bed verbleef of in ons huis. We waren er zuinig op. Toen onze oudste zoon op 2 jarige leeftijd gehecht bleek te zijn aan zijn knuffelkoe, kochten we er een extra bij. Maar zijn eerste koe bleef favoriet. De 2e gekochte koe wilde hij niet. Rond de leeftijd van 4 had hij geen behoefte meer aan een knuffel. Mijn andere dochter keek helemaal niet om naar knuffels. Ze had wel een leuke ijsbeer knuffel in bed, maar was hij er niet dan was dit geen probleem.

In dit geval was er geen reserve olifant. Niet slim hoor ik je denken. En gelijk heb je. Vanuit mijn pedagogische achtergrond weet ik hoe belangrijk een knuffel voor een kind kan zijn.

Gehecht aan een knuffel

Een knuffel geeft troost, geeft veiligheid en steun, helpt bij veranderingen en moeilijke situaties. Hij kan helpen angst te verminderen bij stressvolle situaties, zoals ik tijdens mijn werk in het kinderziekenhuis zag. Omdat de knuffel er altijd is geeft het het kind een bepaald vertrouwen. Het kind leert door de knuffel zichzelf gerust te stellen als de ouder er niet is. Een knuffel kan ook een magische rol toebedeeld krijgen door het kind in zijn fantasie spel. Zo kan een knuffel bijvoorbeeld enge monsters wegjagen. Vanaf een jaar of 6 neemt de behoefte aan een knuffel meestal af. Dit verschilt per kind. Sommige kinderen slapen nog tot hun volwassenheid met een lievelingsknuffel.

Het is overigens niet zo dat kinderen die gehecht zijn aan een knuffel geen goede band zouden hebben met hun ouders. Vaak hebben ze juist een stabielere hechting met 1 van de ouders. Ook zijn deze kinderen niet angstiger dan andere kinderen zonder knuffel.

Hoe het verder ging met olifantje

De reden dat ik hulp inriep op facebook was toen we onze dochter ophaalde van haar logeeropvang. Ze had 2 nachten niet goed geslapen. Ze was bang voor monsters. Zondagochtend vonden ze haar in de kledingkast waar ze met haar kussen en dekbed in was gekropen, in de hoop dat de monsters haar daar niet zouden vinden.

Dat ze de laatste tijd niet goed sliep was ons al bekend. Onze dochter slaapt al jaren met tijden heel erg slecht, komt 3-4 x per nacht uit bed en is altijd 6:00 uur wakker. Op de betere nachten komt ze er maar 1 x uit. Heel vermoeiend voor ons als ouders, maar alles went zeg maar 😉

Monsters

Na alle pedagogische manieren om haar ’s nachts in bed te houden moesten we nu ook ’s nachts de monsters wegjagen. In het begin deed ik daar niet aan mee. Ik wilde niet sugereren dat monsters bestaan. Maar tegelijkertijd begreep ik dat deze angst was ontstaan door haar fantasie, en die angst wilde ik niet ontkennen. Er was tenslotte ook geen olifantje om haar te beschermen tegen deze ongewilde monsters. Dus keken we samen in kasten, lades en achter het gordijn en vroeg ik midden in de nacht of de monsters alstublieft zouden willen vertrekken.

Facebook

Dat ze nu ook op haar logeer opvang niet meer goed sliep was voor mij de reden om opnieuw opzoek te gaan naar een nieuwe olifant. Voordat ze olifant kwijt was geraakt ging het tenslotte een stuk beter met slapen. We hadden nog een mooie foto van olifant, die we hadden gebruikt voor leespraat (een methode om te leren praten door te leren lezen). Gelukkig maar, want hoe kun je anders duidelijk aangeven wat je zoekt? Het merk wisten we ook niet zeker.

Mijn man had er een hard hoofd in dat het op deze manier zou lukken om een nieuwe olifant te vinden, olifantje was tenslotte al ruim 17 jaar oud. Wie niet waagt wie niet wint dacht ik en ik plaatste de foto met uitleg op facebook.

binnen 1 uur!

Het bericht werd al gauw gedeeld en er volgden liefdevolle reacties. Ik kreeg tips op welke sites ik misschien nog kon kijken, en mensen stuurden berichtjes dat ze wel een ander knuffeltje hadden wat mijn dochter mocht hebben. Heel lief, maar we gingen nu toch echt voor de originele olifant! Ik melde me aan bij meerdere facebooksites waar je kunt zoeken naar verloren of 2e hands knuffels waaronder de facebooksite knuffelkwijt. Binnen een uur had ik 2 reacties met foto’s van de olifant die we zochten! Ongeloofijk maar waar! Gauw nam ik contact op met deze mensen. Mirjam Hoekstra bleek er twee te hebben, die we voor een prikkie mochten overnemen! Maar hoe kwam Mirjam er dan aan twee? Terwijl wij er niet eens één konden vinden?

Ark van Noach

Mirjam heeft al meer dan 18 jaar een knuffelwebsite. www.arkvannoach.net . Knuffels kopen en verkopen is al jaren een hobby van haar. Ze heeft een groot aanbod op haar website. Soms zijn ze 2e hands, maar soms koopt ze ook oude collecties op. Je kunt ook je knuffel opgeven als vermist op haar site als je hem verloren bent. Ze heeft al honderden ouders met hun kroost geholpen met het vinden van de juiste knuffel. Als dat niet een fantastische hobby is!

Verrassing!

En toen was daar de volgende dag de postbode! Mijn dochter was net uit school. Ik had het doosje al open gemaakt om even te checken hoe de olifantjes eruit zagen. Tot mijn verbazing zagen de olifantjes er als nieuw uit!

Ik was erg benieuwd naar haar reactie en besloot de camera bij de hand te houden. Verbaasd pakte ze niet één olifant, maar twee olifantjes uit de doos! Iets wat kritsich werden ze daarna door haar bekeken. Je moet zeker even het filmpje bekijken!

Missie geslaagd?

Na even wat afstand genomen te hebben van deze onverwachte verrassing, zag ik haar een tijdje later beide olifantjes weer bij zich pakken. Ze werden bevoeld, besnuffeld en getest. In de avond mocht ze er eentje kiezen die mee naar bed mocht. ( De andere bergen we op als reserve). Eenmaal in bed wilde ze olifantje niet bij zich hebben. Het nieuwe olifantje was toch niet helemaal hetzelfde als haar oude. Dit nieuwe olifantje was niet verwassen, niet afgetut en rook anders. Of het nieuwe olifantje ooit haar oude olifantje kan vervangen weten we niet. Misschien moeten we het wat tijd geven. Maar olifantje mocht wel aan het hoofdeind zitten. Om monsters weg te jagen!

Die nacht heeft ze sinds lange tijd doorgeslapen tot 6:00 uur. Ze is geen enkele keer uit bed gekomen en ik heb geen monsters hoeven wegjagen, want dat deed olifantje natuurlijk! 😉

Enkele websites voor verloren knuffels